⛽ Pozostałość po koksowaniu (mikro)

Petrochemia PN-EN ISO 10370

Krótko: o co chodzi

Oznaczanie pozostałości węglowej po odparowaniu i pirolizie produktów naftowych w atmosferze azotu w 500°C. Badanie wykonuje się według normy PN-EN ISO 10370:2014; Zakres oznaczania: 0,10–30,0% m/m. Procedura obejmuje 10 kroków (łącznie około 2 h 35 min–2 h 50 min); stosuje się je m.in. do: Ocena jakości paliw okrętowych (ISO 8217 — limit CR wg kategorii), Kontrola olejów napędowych i olejów opałowych ciężkich, Charakterystyka ropy naftowej — prognoza wydajności destylacji.

W skrócie

  • Norma: PN-EN ISO 10370:2014
  • Kategoria: Petrochemia
  • Kroków procedury: 10
  • Łączny czas etapów: 2 h 35 min–2 h 50 min
  • Zakres oznaczania: 0,10–30,0% m/m
  • Temperatura pirolizy: 500°C ± 2°C
  • Masa próbki: 0,15–1 g (w fiolce szklanej)

Przegląd

Pozostałość po koksowaniu (Carbon Residue, CR) jest miarą tendencji produktu naftowego do tworzenia osadów węglowych (koksu) w warunkach wysokotemperaturowej degradacji termicznej. Parametr ten ma kluczowe znaczenie w ocenie jakości paliw ciężkich, olejów napędowych, olejów smarowych i ropy naftowej, ponieważ bezpośrednio koreluje z zawartością asfaltenów, żywic i wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych.

Metoda mikro wg ISO 10370 zastąpiła starszą, klasyczną metodę Conradsona (ISO 6615) i Ramsbottoma (ISO 4262). Zaletami metody mikro są: mniejsze zużycie próbki (ok. 0,15–1 g vs. 10 g), eliminacja otwartego ognia, możliwość jednoczesnego badania do 12 próbek, lepsza powtarzalność oraz bezpieczeństwo pracy (atmosfera inertna N₂).

Wysokie wartości CR wskazują na obecność ciężkich frakcji, które przy spalaniu w silnikach lub kotłach tworzą nagary, osady i zatkania. W specyfikacjach paliw okrętowych (ISO 8217) CR jest jednym z limitujących parametrów. W ropie naftowej CR służy do oceny wydajności procesu destylacji próżniowej i głębokości konwersji w procesach krakingu.

Wyniki metody mikro w zakresie 0,10–25,0% m/m są równoważne z wynikami klasycznej metody Conradsona. Dla próbek o oczekiwanej pozostałości poniżej 0,10% m/m bada się 10% (V/V) pozostałość destylacyjną przygotowaną wg ISO 3405.

Zasada metody

Odważoną porcję próbki (0,15–1 g) umieszcza się w szklanym fiolku badawczym wewnątrz aluminiowego bloku grzewczego. Fiolka jest ogrzewana w kontrolowany sposób w atmosferze azotu (gaz inertny) do temperatury 500°C ± 2°C. Podczas ogrzewania następuje odparowanie frakcji lotnych oraz piroliza ciężkich składników. Azot przepływający przez układ unosi pary i gazy pirolityczne, zapobiegając utlenianiu. Po schłodzeniu waży się pozostałość węglową w fiolce. Wynik wyrażany jest jako procent masowy pozostałości w stosunku do masy próbki.

Zastosowania

Kluczowe parametry

ParametrWartość
Zakres oznaczania0,10–30,0% m/m
Temperatura pirolizy500°C ± 2°C
Masa próbki0,15–1 g (w fiolce szklanej)
Gaz inertnyAzot, czystość ≥99,9%
Powtarzalność0,03 × średnia wyników (dla CR >0,10%)
Czas oznaczenia45–60 min (cykl automatyczny)

Norma

Numer normy
PN-EN ISO 10370:2014
Tytuł (PL)
Przetwory naftowe — Oznaczanie pozostałości po koksowaniu — Metoda mikro
Title (EN)
Petroleum products — Determination of carbon residue — Micro method

Procedura krok po kroku

  1. Przygotowanie fiolek

    Umyj fiolki szklane toluenem i acetonem. Wysusz w suszarce (110°C, 30 min). Schłodź w eksykatorze i zważ z dokładnością do 0,01 mg.

    ⏱ Czas: 40 min • 🌡 Temperatura: 110°C

  2. Odważenie próbki

    Odważ 0,15–1 g próbki do fiolki z dokładnością do 0,01 mg. Dla próbek o niskiej CR użyj większej naważki (bliżej 1 g). Dla ciężkich olejów — ok. 0,15 g.

    ⏱ Czas: 5 min

  3. Umieszczenie w aparacie

    Włóż fiolki do gniazd aluminiowego bloku grzewczego aparatu (maks. 12 pozycji jednocześnie). Upewnij się, że fiolki są prawidłowo osadzone.

    ⏱ Czas: 5 min

  4. Podłączenie azotu

    Podłącz linię azotową i ustaw przepływ na wartość zalecaną przez producenta aparatu (typowo 150–600 mL/min). Sprawdź szczelność połączeń.

    ⏱ Czas: 3 min

  5. Programowanie cyklu grzewczego

    Ustaw program temperaturowy: rampa grzewcza do 500°C z prędkością ok. 10°C/min, wytrzymanie w 500°C przez 15 min, chłodzenie.

    ⏱ Czas: 2 min • 🌡 Temperatura: 500°C

  6. Przeprowadzenie testu

    Uruchom automatyczny cykl. Aparat ogrzewa próbki w atmosferze N₂, pary są usuwane przez strumień gazu. Cykl trwa ok. 45–60 min.

    ⏱ Czas: 45–60 min • 🌡 Temperatura: 500°C

  7. Chłodzenie

    Po zakończeniu cyklu poczekaj na schłodzenie bloku do temperatury pokojowej. Nie otwieraj aparatu przed osiągnięciem bezpiecznej temperatury.

    ⏱ Czas: 30 min

  8. Ważenie pozostałości

    Wyjmij fiolki, umieść w eksykatorze na 15 min, następnie zważ z dokładnością do 0,01 mg.

    ⏱ Czas: 20 min

  9. Obliczenie wyniku

    CR [% m/m] = [(masa fiolki z pozostałością − masa pustej fiolki) / masa próbki] × 100.

    ⏱ Czas: 5 min

  10. Kontrola jakości

    Porównaj duplikaty z granicami powtarzalności. Co serię analizuj CRM. Wyczyść aparat i zutylizuj zużyte fiolki.

Wymagany sprzęt i aparatura

SprzętPrzykładOrientacyjna cena
Aparat do mikro pozostałości po koksowaniuPAC Alcor MCRT-160, Tanaka ACR-100M, Normalab NCR M1080 000–180 000 PLN
Fiolki szklane jednorazoweFiolki borokrzemowe do MCRT, op. 100 szt.800–1 500 PLN / 100 szt.
Waga analityczna (d=0,01 mg)Mettler Toledo XPR205, Sartorius Cubis II, Radwag XA 210.5Y15 000–40 000 PLN
Butla z azotem + reduktorAzot techniczny 5.0, butla 50 L, reduktor dwustopniowy300–800 PLN / butla + 1 500 PLN reduktor
Eksykator z silikażelemEksykator szklany Ø 200 mm, Duran400–1 200 PLN

Odczynniki, podłoża i materiały eksploatacyjne

OdczynnikCASSzczegóły
Azot gazowy (czystość ≥99,9%)7727-37-9Gaz inertny do przepływu przez aparat, zapobiega utlenianiu próbki
Toluen108-88-3Cz.d.a., do mycia sprzętu i fiolek
Aceton67-64-1Cz.d.a., do czyszczenia i odtłuszczania fiolek
Materiał odniesienia (CRM)Certyfikowany materiał odniesienia do walidacji, np. olej referencyjny NIST / Paragon Scientific

Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)

Najczęstsze pytania

Jaka norma opisuje to badanie?

Badanie wykonuje się według normy PN-EN ISO 10370:2014 — „Przetwory naftowe — Oznaczanie pozostałości po koksowaniu — Metoda mikro”. Tytuł angielski: „Petroleum products — Determination of carbon residue — Micro method”.

Na czym polega ta metoda?

Odważoną porcję próbki (0,15–1 g) umieszcza się w szklanym fiolku badawczym wewnątrz aluminiowego bloku grzewczego. Fiolka jest ogrzewana w kontrolowany sposób w atmosferze azotu (gaz inertny) do temperatury 500°C ± 2°C.

Jaki jest zakres pomiarowy i dokładność?

Zakres oznaczania: 0,10–30,0% m/m; Temperatura pirolizy: 500°C ± 2°C; Masa próbki: 0,15–1 g (w fiolce szklanej); Gaz inertny: Azot, czystość ≥99,9%.

Ile trwa wykonanie badania?

Suma czasów podanych przy poszczególnych etapach to około 2 h 35 min–2 h 50 min. Procedura obejmuje 10 kroków.

Jaki sprzęt jest potrzebny?

Aparat do mikro pozostałości po koksowaniu, Fiolki szklane jednorazowe, Waga analityczna (d=0,01 mg), Butla z azotem + reduktor, Eksykator z silikażelem. Orientacyjny koszt podstawowej aparatury (Aparat do mikro pozostałości po koksowaniu): 80 000–180 000 PLN.

Gdzie stosuje się to badanie?

Ocena jakości paliw okrętowych (ISO 8217 — limit CR wg kategorii); Kontrola olejów napędowych i olejów opałowych ciężkich; Charakterystyka ropy naftowej — prognoza wydajności destylacji; Badanie olejów bazowych i smarowych — tendencja do tworzenia osadów; Kontrola procesów rafineryjnych (kraking, koksowanie opóźnione); Ocena jakości asfaltów i bitumów naftowych.

Jakie środki ostrożności obowiązują?

Temperatura 500°C — poważne ryzyko poparzenia, nie dotykaj bloku grzewczego; Azot — gaz duszący, zapewnij wentylację pomieszczenia (ryzyko wypierania tlenu); Próbki naftowe — łatwopalne, przechowuj z dala od źródeł ciepła i ognia; Toluen, aceton — łatwopalne i drażniące, pracuj pod wyciągiem; Stosuj rękawice termoodporne przy wyjmowaniu fiolek.

Które laboratorium wykona to badanie?

Badanie wykonują laboratoria akredytowane według ISO/IEC 17025. Na LabCoda wyszukasz je po numerze normy PN-EN ISO 10370.

🔍 Znajdź laboratorium wykonujące to badanie